Κυριακή , 24 Σεπτέμβριος 2017 5:18 πμ
Home / Σκέψεις / Ανδρέας Κάτσενος / Η Ειδομένη από ελπίδα  ζωής τείνει να γίνει κολαστήριο για χιλιάδες πρόσφυγες

Η Ειδομένη από ελπίδα  ζωής τείνει να γίνει κολαστήριο για χιλιάδες πρόσφυγες

29.2.2016

Του Ανδρέα Κάτσενου

Ένα μικρό, χωριό λιγοστών κατοίκων, στο Κιλκίς, στα σύνορα με την ΠΓΔΜ, η Ειδομένη, έχει γίνει η πύλη  της ελπίδας για μια άλλη ζωή στην Ευρώπη των λαών και  του πολιτισμού,  για χιλιάδες ξεριζωμένους πρόσφυγες από την Μέση Ανατολή.

Η μικρή σε έκταση Ειδομένη, σκαρφαλωμένη πάνω σε ένα λόφο, είναι ένα να χωρίο που οι κάτοικοί του ξέρουν από προσφυγιά, καθώς πολλοί εξ αυτών έφτασαν εκεί  από τη Μικρά Ασία, μετά τον ξεριζωμό του 1922. Ξέρουν από πείνα, πόλεμο, κακουχίες, ταπείνωση, πορεία στο άγνωστο, αλλά και πίστη  για επιβίωση.

Από το 1994 η Ειδομένη άρχισε να δέχεται Σύριους,  Ιρακινούς  και Αφγανούς  πρόσφυγες κυρίως, αλλά και Μαροκινούς, Πακιστανούς και άλλους, με σκοπό να διαβούν τα σύνορα και να εισέλθουν στην ΠΓΔΜ. Επειδή η  ΠΓΔΜ και βορειότερα η Σερβία είναι εκτός Συνθήκης Σέγκεν, οι πρόσφυγες προτιμούν αυτό το δρόμο προς τη Βόρεια Ευρώπη, ώστε εισερχόμενοι εκ νέου στην Ευρωπαϊκή Ένωση  από την Ουγγαρία, σε περίπτωση σύλληψής τους, να θεωρηθεί ως πρώτη χώρα εισόδου η Ουγγαρία και να επαναπροωθηθούν εκεί, και όχι στην κατά πολύ νοτιότερη Ελλάδα.

Το 2015 οι αρχές της ΠΓΔΜ αποφάσισαν τη φύλαξη των συνόρων τους από το στρατό, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος των προσφύγων. Έτσι το χωριό των 150 κατοίκων μετατράπηκε σε έναν απέραντο καταυλισμό, όπου καταλήγουν όλοι οι πρόσφυγες που εισέρχονται στην Ελλάδα, με αριθμό εγκατεστημένων που φτάνει τις 5.000, ενώ κατά καιρούς και τις 10.000. Σήμερα πάνω από 7.000 πρόσφυγες αναζητούν  την ευκαιρία στο όνειρο. Αναζητούν μια καλύτερη τύχη.

Οι κάτοικοι της Ειδομένης στάθηκαν όλο αυτό το διάστημα δίπλα στους κατατρεγμένους με κάθε δυνατό τρόπο, αν και μερικοί εξ αυτών, ευτυχώς μια μικρή μειοψηφία δεν σεβάστηκε την φιλοξενία των λιγοστών κατοίκων, και προέβησαν σε βανδαλισμούς.

Οι Ειδομενίτες, υπερήφανοι άνθρωποι που φυλάνε Θερμοπύλες, βοηθούν με κάθε τρόπο τους πρόσφυγες ξέροντας ότι αναζητούν μια ευκαιρία. Δείχνουν την διάθεση να συμπαρασταθούν σε αυτούς τους κυνηγημένους ανθρώπους και τα  γυναικόπαιδα Τους δείχνουν τη ζεστασιά τους έστω κι αν δεν μπορούν να κάνουν όσα θα ήθελαν για αυτούς. Είναι η άλλη Ελλάδα πέρα από την οικονομική κρίση και τα μνημόνια. Είναι η Ελλάδα της ελπίδας και του πολιτισμού που σέρνει τις πανανθρώπινες αξίες στο σώμα της απόρροια της μακραίωνης ιστορικής της διαδρομής.

Μόνο που η Ειδομένη η πύλη της ελπίδας και του ονείρου για τους πρόσφυγες τείνει να γίνει τόπος κόλασης και θανάτου για πολλούς από τους ξεριζωμένους. Γιατί η πολιτισμένη Ευρώπη τους κουνάει απειλητικά το δάχτυλο και τους κλείνει την πόρτα. Αφού τους εξανδραπόδισε από τη πατρώα γη τους τώρα τους φράζει με συρματοπλέγματα, χημικά και ξύλο το δρόμο προς τη σωτηρία αθώων ψυχών.

Η υποκρισία της Γερμανίας που κρύβεται πίσω από την Αυστρία η οποία λειτουργεί ως προκάλυμμα της αμαρτωλής ιστορίας του γερμανικού έθνους σπρώχνει στο θάνατο χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Από τη μια πουλάει όπλα στους αντάρτες  αιματοκυλώντας χώρες και διαμελίζοντάς τες κι από την άλλοι αφήνει αβοήθητους αυτούς που οδηγεί η ίδια στη προσφυγιά, αφού πρώτα εκμεταλλευτεί όσους χρειάζεται για τα εργοστάσια της.

Οι πρόσφυγες της Ειδομένης δεν απέχουν πολύ από το Μετέωρο βήμα του πελαργού του αείμνηστου Θ. Αγγελόπουλου, όπου χιλιάδες ανώνυμοι, χωρίς χαρτιά στην ουδέτερη ζώνη της Ειδομένης με τα Σκόπια αναζητούν τη σωτηρία, το δικαίωμα στη ζωή ανεξάρτητα της εθνότητάς τους, της φυλής ή του χρώματός τους.

Κι απέναντι οι γνωστοί Σκοπιανοί οι οποίοι παίζουν τέλεια το παιχνίδι της Γερμανίας και του δορυφόρου της Αυστρίας αλλά και των άλλων ισχυρών της γης. Με χημικά, ξύλο και φράχτες επιχειρούν να καταστείλουν τους άοπλους κι αδύναμους πρόσφυγες  που θέλουν να περάσουν  τα σύνορα για να βρεθούν σ’  αυτό που θεωρούν «Γη της επαγγελίας».

Οι κάτοικοι της Ειδομένης, όπως και των νησιών του Αιγαίου, όλη η ελληνική επικράτεια,  παρά τις δυσκολίες από την οικονομική κρίση και τα μνημόνια στέλνουν στους ισχυρούς της γης  ένα μήνυμα ανθρωπιάς. Ένα μήνυμα ηχηρό χαστούκι σε εκείνους που κατά το παρελθόν αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα, αλλά δυστυχώς δεν διδάχτηκαν από τα λάθη τους και τις τραγωδία που σκόρπισαν σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Η Ελλάδα, άσχετα από τα λάθη και τις παραλείψεις της κυβέρνησης στο προσφυγικό, στηρίζει τους κατατρεγμένους. Γίνεται ασπίδα πέρα από τις δυνατότητές της. Γίνεται προστάτης κι οι Έλληνες δείχνουν για μια ακόμη φορά τις ηθικές και ψυχικές αξίες που ριζώνουν μέσα τους από πανάρχαιες καταβολές.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνει και αποθήκη κατατρεγμένων για αυτό και εγκαλεί την Ευρώπη του πολιτισμού να αναλογιστεί τις ευθύνες της. Να συμμεριστεί το πρόβλημα και να δράση αποφασιστικά και αποτελεσματικά. Στις 7 Μαρτίου η Ευρώπη πρέπει να δείξει ότι έχει ανθρώπινο πρόσωπο και δεν είναι ανθρωποφάγος. Μπορεί να κάνει την υπέρβαση και να διορθώσει τα λάθη της. Να ξαναδώσει την ελπίδα σε όσους την έχουν ανάγκη. Να παρέμβει για να σταματήσει  μια ακόμα γενοκτονία που θα φέρει την υπογραφή  του Γερμανοαυστριακού παραλογισμού.

Σχετικά Σοφία Μπασκάκη

Check Also

Εγκρίθηκε η μελέτη για την κατασκευή του Πολιτιστικού Κέντρου Καλάμου

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΛΑΜΟΥ Εγκρίθηκε από την Επιτροπή Αρχιτεκτονικού Ελέγχου της Περιφέρειας Αττικής, η μελέτη για …