Θα μπορούσε να επιλέξει να ζήσει σε μια μεγάλη αστική πόλη όπως, κάνουν οι περισσότεροι νέοι της εποχής του. Να δημιουργήσει εκεί και να απολαύσει πολλά πράγματα που κάνουν την καθημερινότητα ποιοτικότερη. Αντί αυτού αποφάσισε να μείνει  σε ένα μικρό χωριό του Δήμου Ωρωπού. Τη γενέθλια γη του, το Συκάμινο.

Ο Παναγιώτης Μιχαλόπουλος, Τάκης για τους φίλους, αποφάσισε να ριζώσει εκεί που αγάπησε περισσότερο από καθετί  άλλο. Το χωριό του. Αυτό να είναι το ορμητήριο της ζωής του. Το κέντρο δράσης και δημιουργίας του. Ο κόσμος του.

Ο Τάκης δεν είναι από τους ευνοημένους της ζωής.  Δεν κατέλαβε θέσεις για μια άνετη ζωή. Κάθε άλλο. Από μικρός στη βιοπάλη δίνει μάχη για την επιβίωση. Σεμνός και καταδεκτικός, πάντα χαμηλών τόνων,  Εθελοντής στον τόπο του, νοιώθει την χαρά της ανιδιοτελούς προσφοράς. Από τους πρώτους στα χιόνια, από τους πρώτους και στις φωτιές.

Με πηγαίο χιούμορ και πάντα το χαμόγελο στα χείλη είναι εκεί που τον χρειάζονται οι συγχωριανοί του. Είναι σπάνιο νέοι άνθρωποι να δίνουν ένα μέρος της ζωής τους για τον τόπο τους. Ο Τάκης επέλεξε να ζήσει με τους άλλους, για τους άλλους.

Όραμα του να δει το Συκάμινο να εκσυγχρονίζεται και να μπει στην αναπτυξιακή τροχιά που του αξίζει, καθώς τον θεωρεί ένα ευλογημένο τόπο.

Σαν προσωπικότητα αποπνέει σεβασμό και ο λόγος του έχει πάντα αλήθεια. Δεν ζητάει πολλά πράγματα. Μια καλή παρέα για βόλτα στην Αγία Ελεούσα, που είναι το δικό του ησυχαστήριο και αγαπημένους φίλους για να μοιράζεται τις σκέψεις και τις χαρές του.

Από μικρός «μπλέχτηκε» στα κοινά. Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Ωρωπού από τα είκοσι του, συμπλήρωσε ήδη μια οκταετία, Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Συκαμίνου και μέλος του Δ.Σ της Ποδοσφαιρικής Ομάδας  Α.Ο. Συκαμίνου, θέλει να δώσει  το δικό του στίγμα στο χωριό του.

Στην ΟΝΝΕΔ είναι από τους πιο δραστήριους προέδρους στην Αττική, καθώς έχει διοργανώσει σημαντικές ημερίδες για θέματα τοπικού και εθνικού ενδιαφέροντος. Έχει καταξιωθεί και όλοι τον επαινούν για τη δράση του.

Στον Πολιτιστικό Σύλλογο προσπαθεί να δώσει διέξοδο στα νέα παιδιά του χωριού του είτε με τη χορωδία, είτε με την εκμάθηση παραδοσιακών χορών, είτε με εκδηλώσεις και δράσεις κοινωνικού ενδιαφέροντος.

Όμως  η μεγάλη του κρυφή ελπίδα είναι να δει την αγαπημένη του ομάδα τον Α.Ο. Συκαμίνου, να γεμίζει τα γήπεδα με κόσμο που θα έρχεται να βλέπει τα παιδιά του χωριού του αλλά και των γύρω περιοχών. Νοιώθει, πάντως, υπερηφάνεια γιατί στην ομάδα έχουν δημιουργηθεί ακαδημίες και τα παιδιά μαθαίνουν στο ευ αγωνίζεσθε. Αυτό είναι, όπως λέει, και το σημαντικότερο για αυτά τα παιδιά που αύριο θα βγουν στην κοινωνία.

Για τον Τάκη  θα μπορούσε να πει κανείς πολλά. Η δράση του όμως αποτελεί την καλύτερη απόδειξη της θέλησης να υλοποιήσει το όραμά του για το χωριό του και να κινητοποιήσει τους νέους. Μακάρι να βρει κι άλλους συνοδοιπόρους  σε αυτόν τον ανιδιοτελή αγώνα.

Μακάρι οι επιθυμίες του να υλοποιηθούν και να μπορέσει να φανεί αντάξιος των προσδοκιών όσων τον πιστεύουν και στηρίζουν το έργο του. Γιατί ο Τάκης είναι ένας από μας. Οραματιστής, ειλικρινής,  αγωνιστής, που ο Τόπος του έχει την κορυφαία θέση στη καρδιά του.