Άνοια. Πρακτικά Θέματα Φροντίδας.

   Σε προηγούμενο άρθρο εξηγήθηκαν τα είδη της άνοιας, τα οποία έχουν πολλές διαφορές και ένα κοινό: όλοι οι πάσχοντες ξεχνάνε.

Είναι πιθανό να μη θυμούνται ποιοι είναι, που κατοικούν, που θέλουν να πάνε ή τι θέλουν να κάνουν.

Φεύγουν από το σπίτι τους και μετά δυσκολεύονται να επιστρέψουν. Η μνήμη τους δεν τους βοηθάει και παθαίνουν πανικό. Γυρίζουν στους δρόμους ψάχνοντας κάτι που δεν θυμούνται τι είναι αυτό, αδειάζουν τις τσέπες τους στην προσπάθειά τους να βοηθηθούν ενώ βρίσκονται σε μεγάλη νοητική σύγχυση.

Άλλοι άνθρωποι περνάνε από δίπλα τους κι επιταχύνουν το βήμα τους κυρίως από φόβο.

Η εικόνα τους μοιάζει με ενός ατόμου με σοβαρή ψυχική διαταραχή, ενώ στην περίπτωση των ανδρών που έχουν χαθεί και βρίσκονται στο δρόμο δύο – τρεις ημέρες, η εικόνα τους θυμίζει άστεγους. Αυτό κυρίως συμβαίνει επειδή οι άντρες έχουν τα γένια που φυτρώνουν γρήγορα και δείχνουν πολύ πιο απεριποίητοι από ότι οι γυναίκες που είναι το ίδιο χρονικό διάστημα μακριά από το σπίτι τους.

Είναι λοιπόν σημαντικό, όταν βλέπουμε στο δρόμο ένα ηλικιωμένο άτομο, ταλαιπωρημένο και μπερδεμένο, να αφιερώσουμε λίγο από το χρόνο μας να μιλήσουμε μαζί του. Μερικές απλές ερωτήσεις όπως «ποιο είναι το όνομά σου;» ή «που μένεις;» είναι πολλές φορές αρκετές για να καταλάβουμε εάν το άτομο που έχουμε απέναντί μας χρειάζεται βοήθεια. Θα πρέπει επίσης να θυμόμαστε πως τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας συνήθως έχουν και άλλα προβλήματα υγείας και λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή. Είναι λοιπόν κρίσιμο για τη ζωή τους να επιστρέψουν στο σπίτι τους το συντομότερο δυνατό για να πάρουν τα φάρμακά τους.

Εάν καταλάβουμε πως ο συμπολίτης μας έχει χαθεί μπορούμε απλά να καλέσουμε την αστυνομία.

Οι φροντιστές ατόμων με άνοια μπορούν να λάβουν κάποια προληπτικά μέτρα για τον άνθρωπό τους. Εάν τοποθετήσουν σελοτέιπ στην κλειδαριά του σπιτιού και κρύψουν τα κλειδιά της εξώπορτας είναι πιθανό ο ασθενής να κάνει μερικές προσπάθειες να βγει έξω και αν δεν τα καταφέρει μετά από λίγο να το ξεχάσει και να ασχοληθεί με κάτι άλλο. Σε καμία περίπτωση δεν κλειδώνουμε έναν ασθενή στο σπίτι μόνο του. Οι πυρκαγιές σε σπίτια ατόμων με άνοια είναι συχνές και αν συμβεί κάτι τέτοιο ο άνθρωπός μας δεν θα καταφέρει να βγει ζωντανός από το σπίτι.

Επίσης είναι σημαντικό να ράψουμε σε όλα τα ρούχα του ένα κομμάτι ύφασμα με τα στοιχεία του.

Όπως είπαμε πριν, όταν χαθεί και πάθει πανικό είναι ενδεχόμενο να αδειάσει τις τσέπες του. Έτσι, αν του έχουμε βάλει ένα χαρτί με τα στοιχεία του όπως πολλοί κάνουν, ενδέχεται να το χάσει μέσα στην ταραχή του.

Τέλος παρακαλώ πολύ να θυμόμαστε πως οι φροντιστές ασθενών με άνοια, επειδή πρέπει να είναι πάντοτε σε εγρήγορση για την ασφάλεια του πάσχοντα, στην πραγματικότητα δεν έχουν ζωή.

Δεν μπορούν να απολαύσουν ούτε τα απλά πράγματα που εμείς κάνουμε, για παράδειγμα ένα μπάνιο καθαριότητας με ηρεμία.

Εάν έχουμε στο περιβάλλον μας, στη γειτονιά μας κάποιον που φροντίζει ένα άτομο με άνοια, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να του προσφέρουμε είναι να τον ελευθερώσουμε για λίγες ώρες από τις υποχρεώσεις του για να βγει λίγο έξω και να απολαύσει έστω ένα καφεδάκι χωρίς το άγχος της φροντίδας του ασθενή.

Έρχονται Χριστούγεννα, ας ανοίξουμε λοιπόν τις καρδιές μας κι ας προσφέρουμε δύο ώρες από το χρόνο μας για να δώσουμε λίγη χαρά στους φροντιστές ασθενών με άνοια.

Μέχρι την επόμενη συνάντησή μας, να περνάτε καλά γιατί το αξίζετε!