Αδ. Πεπελάσης: Ο Τσίπρας εκπροσωπεί το “παλιό”

8.12.2015

Επίθεση κατά του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα εξαπολύει ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και άλλοτε στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, Αδαμάντιος Πεπελάσης με άρθρο του στο anoixtoparathyro.gr,  τονίζοντας πως ” αυτό που φαντάζει ως νέο, πρόκειται µάλλον για το παλαιό αναβαπτισμένο, µε νέα ορµή, περισσότερο ενθουσιώδες ανθεκτικό και ευρηματικό στην παραπλάνηση”.

Ακόμη σε άλλο σημείο του άρθρου του προσθέτει ότι “κανείς ή σχεδόν κανείς δεν προετοιμάζεται γι’ αυτό που έρχεται. Φοβούµαι πως θα είναι τόσο βαρύ, τόσο απογοητευτικό, τόσο απειλητικό που θα προκαλέσει δοµικά, αθεράπευτα τραύµατα στην ατοµική και συλλογική συνείδηση. Αυτά δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόµη, µόνο κάποιες νύξεις καθώς είµαστε αµνήµονες και επιρρεπείς στα ωραία λόγια. Βλέπω το πέρας των ψευδαισθήσεων και της εικονικής πραγματικότητας να πλησιάζει”.

Αναλυτικά το άρθρο του Αδαμάντιου Πεπελάση

“Μα στα σοβαρά πιστεύετε ότι η ελληνική κοινωνία έχει βρει διεξόδους από την πολλαπλή κρίση; Είµαστε στην καρδιά της κρίσης και αναρωτιέµαι ποιο θαύµα θα µας βγάλει απ’ αυτήν. Υπάρχει πραγματική πρόταση από την κυβέρνηση της κυλιόμενης κολακείας και παραπλάνησης του ψηφοφόρου ή από τις αντιπολιτεύσεις που αρνούνται την πραγματικότητα της µνηµονιακής τους δέσμευσης;

Ασχέτως του τι µας λένε, το τίµηµα θα πληρωθεί. Δεν είναι όµως όλες οι επιλογές ισοδύναμης επίπτωσης, το ίδιο άδικες, το ίδιο υπονομευτικές της συλλογικής ευημερίας και της κοινωνικής συνοχής.

Αν, έστω και ελάχιστοι από τους αρμόδιους για τους οικονομικούς σχεδιασµούς ή κάποιοι από τους δραστήριους βουλευτές, ήθελαν να οµιλούν µε λόγια καθαρά και υπεύθυνα θα φρόντιζαν να ενημερωθούν οι ίδιοι, να ενημερώσουν και να προκαλέσουν γόνιµες αντιπαραθέσεις. Ανά τρίµηνο, το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, δημοσιοποιεί την Έκθεσή του και προσφέρει εξαιρετική ευκαιρία για αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της οικονομικής πολιτικής, για διορθωτικές πρωτοβουλίες, για από-λαϊκισµό της συζήτησης για την Οικονοµία και τις κοινωνικές προκλήσεις. Ενδιαφέρεται κανείς;

Σήµερα η ανεργία, οι συντάξεις, το αγροτικό εισόδημα, η πρώτη κατοικία, τα κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια, ο αποδηµών ανθρώπινος και υλικός πλούτος, η κατάρρευση της Υγείας και της Παιδείας, αύριο θα προστεθούν άλλα. Στην προχειρότητα των σχεδιασµών, συνεχίζουμε να διακρίνουμε το µέληµα της υπεράσπισης της «συντεχνιακής ιεραρχίας» επαγγελμάτων και επιχειρηµατικών κλάδων. Τη διαιώνιση της αδικίας και των προκλητικών προνοµίων όπως αντιστοιχούν στη συγκριτική επιρροή τους επί της κοµµατικής και κρατικής οργάνωσης.

Αυτό που φαντάζει ως νέο, πρόκειται µάλλον για το παλαιό αναβαπτισµένο, µε νέα ορµή, περισσότερο ενθουσιώδες ανθεκτικό και ευρηµατικό στην παραπλάνηση. Τι µας λένε για τις συντάξεις; Πως µας διαβεβαιώνουν για την πρώτη κατοικία και τους πλειστηριασµούς; Μιλούν λες και διατηρούν τον έλεγχο των τραπεζών και ορίζουν τις ορέξεις των θυγατρικών τους.

Κανείς ή σχεδόν κανείς δεν προετοιµάζεται γι’ αυτό που έρχεται. Φοβούµαι πως θα είναι τόσο βαρύ, τόσο απογοητευτικό, τόσο απειλητικό που θα προκαλέσει δοµικά, αθεράπευτα τραύµατα στην ατοµική και συλλογική συνείδηση. Αυτά δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόµη, µόνον κάποιες νύξεις καθώς είµαστε αµνήµονες και επιρρεπείς στα ωραία λόγια. Βλέπω το πέρας των ψευδαισθήσεων και της εικονικής πραγµατικότητας να πλησιάζει.

Ο τόπος έχει βρεθεί ξανά αντιµέτωπος µε σκληρές κρίσεις, οικονοµικές και άλλες. Δεν πρέπει να υποτιµούµε τις δυνάµεις που κράτησαν την κοινωνία όρθια σε δύσκολες ώρες. Ήταν κάποιες αξίες, ήταν η πίστη σε ορισµένους θεσµούς, η εµπιστοσύνη σε ανθρώπους που ενέπνεαν και έπρατταν µε ευθύνη.

Η νέα πραγµατικότητα µας καλεί σε περισσότερο εσωτερικές διεργασίες, στην επιδίωξη της αρµονίας σε συνθήκες χάους, στην αναζήτηση νοήµατος σε άλλες αρετές και ιεραρχήσεις στη ζωή. Μας προτρέπει σε διαφορετικές πολιτισµικές διεργασίες, στην αλληλεγγύη, στην οικογένεια και τη συντροφικότητα, σε ανθρωποκεντρικές δραστηριότητες και την αυτό- βελτίωση. Ίσως έτσι αποκτήσουµε ελπίδα. Και πάλι όµως φοβούµαι διότι, το επείγον παραµερίζει το σηµαντικό”.