Αλκυόνη Παπαδάκη: Η αγάπη δεν είναι μπακάλικο. Να μετράς τι έδωσες εσύ. Τι εγώ.

Αυτό που θα ήθελα απόψε, είναι τη ζωή μου πίσω. Αλλά δεν ξέρω απο ποιόν να τη ζητήσω` είναι κάποιες από τις φράσεις της αγαπημένης συγγραφέως που έχει ένα μοναδικό τρόπο να αγγίζει την καρδιά.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή.

“Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή”… Ένας υπέροχος τίτλος του βιβλίου της αγαπημένης Αλκυόνης Παπαδάκη. Της συγγραφέως που  γράφει με τόσο ιδιαίτερο, λυρικό τρόπο, αγγίζοντας την ψυχή με τα λόγια της.

“Απ ` όλα περισσότερο, θέλεις να μάθεις τι μου λείπει;
Το παραμύθι.
Το παραμύθι πως μια μέρα θα βρίσκαμε μια όαση μαζί!”

Σκέψεις που οι περισσότεροι ίσως έχουμε κάνει για μια σχέση που θέλαμε να προχωρήσει, αλλά δυστυχώς έληξε άδοξα.  Η όαση που πιστεύαμε ότι θα ζούσαμε με τον άνθρωπο που αγαπήσαμε, ήταν μια ουτοπία. Αποδείχθηκε τελικά, ένα παραμύθι.

“Η αγάπη δεν είναι μπακάλικο. Nα μετράς τι έδωσες εσύ. Τι εγώ. Τι ο άλλος. Ή δίνεις από την ψυχή σου και βγάζεις τον σκασμό. Ή κάτσε στη γωνίτσα σου και μέτρα τι δεν πήρες. ” γράφει  η Αλκυόνη Παπαδάκη.  Αναρωτιέμαι, στις μέρες μας, πόσοι νιώθουν την ανιδιοτελή αγάπη… Και δεν αναφέρομαι στη σχέση γονέα-παιδιού. Αλλά στην ερωτική ή φιλική σχέση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, κάτι “πρέπει” να δώσεις για να πάρεις… Στις μέρες μας, που οι αξίες και τα ιδανικά “χάνονται”, υπάρχει, άραγε η ελπίδα να αναδυθούν τα ειλικρινά συναισθήματα; Nα δίνεις την ψυχή σου για κάποιον άνθρωπο και να το αξίζει;

“Αυτό που θα ήθελα απόψε, είναι τη ζωή μου πίσω. Αλλά δεν ξέρω απο ποιόν να τη ζητήσω. Τόσο τη σκόρπισα, τόσο την χαράμισα, τόσο τη δάνεισα, τόσο την ξερίζωσα. Απο ποιόν να τη ζητήσω τώρα…” γράφει η αγαπημένη Αλκυόνη στο βιβλίο της “Στο ακρογιάλι της ουτοπίας.”

Αλήθεια, πόσοι από εμάς μπορεί σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μας να έχουμε ταυτιστεί με την παραπάνω σκέψη; Πόσοι μπορεί να έχουμε νιώσει παγιδευμένοι από τις επιλογές μας;

Νομίζω, ότι την ηρεμία στην ψυχή μας, τη βρίσκουμε μόνο όταν την αισθανθούμε ελεύθερη.Περισσότερα… 

klik.gr