Γυναίκες, μιλήστε κι ας καταστραφεί ο κόσμος όλος-Θα φτιάξετε έναν καλύτερο

Γράφει η Σοφία Μπασκάκη, Δημοσιογράφος

Ελένη Τοπαλούδη, η 19χρονη φοιτήτρια της Ρόδου που βιάστηκε, κακοποιήθηκε και βασανίστηκε βάρβαρα μέχρι να της βγει η ψυχή στα απόκρημνα βράχια που την πέταξαν ζωντανή…

Από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα που ανέλαβε να ρίξει φως η δικαιοσύνη, μέχρι να λάμψει η αλήθεια και οι δύο αμετανόητοι εγκληματίες να κριθούν ένοχοι χωρίς ελαφρυντικά και να τιμωρηθούν ομόφωνα με ισόβια και 15 χρόνια κάθειρξης έκαστος.

Βαριά ποινή, δεν λέω, όμως είναι κάποιες περιπτώσεις σαν της Ελένης, της δικής μας Ελένης πια, που κάθε τιμωρία στους ενόχους φαντάζει «λίγη» μπροστά σε όσα τράβηξε η κοπέλα στα χέρια τους, βιώνοντας αργά και βασανιστικά τον πόνο και τελικά το θάνατο της.

Η κακοποίηση της Ελένης δεν σταμάτησε με την τελευταία της πνοή. Βρέθηκαν κάποιοι που την κακοποίησαν προσπαθώντας να ρίξουν λάσπη στο πρόσωπο της νεαρής κοπέλας λίγες μόλις ώρες, αφού είδε το φως της δημοσιότητας το έγκλημα.

Την Ελένη προσπάθησαν κάποιοι να την σκοτώσουν πολλές φορές και μετά θάνατο, αλλά δεν τα κατάφεραν γιατί η αλήθεια έλαμψε στο αγνό της πρόσωπο, που σακάτεψαν με μανία οι φονιάδες.

Η Εισαγγελέας, στην αγόρευση της εξέφρασε όλα όσα θέλαμε να πούμε και όλα όσα νιώσαμε όλοι οι υγιείς νοητικά και συναισθηματικά άνθρωποι. Όλοι όσοι είμαστε απλά ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Η Ελένη βίωσε τη χειρότερη μορφή κακοποίησης κι έφτασε μέχρι το θάνατο. Η κάθε Ελένη από εμάς, που βιώνει την οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης και βίας, πρέπει να μιλήσει. Χωρίς φόβο, χωρίς αναστολές. Να μιλήσει για να δώσει στον εαυτό της τη δυνατότητα να ζήσει. Με αξιοπρέπεια, με ηρεμία, με ασφάλεια.

Κακοποίηση δεν είναι μόνο η σεξουαλική ή αυτή που αποτυπώνει τα σημάδια της πάνω στο σώμα μας. Η πιο ύπουλη μορφή κακοποίησης είναι αυτή που δεν φαίνεται, που δεν αντιμετωπίζεται, που περνά στα «ψιλά  γράμματα». Η ψυχολογική, η οικονομική, η κοινωνική, η λεκτική, η συναισθηματική, αυτή που βιώνει πλήθος γυναικών καθημερινά.

Καμία γυναίκα δεν ξεκινάει μια σχέση γνωρίζοντας ότι θα είναι κακοποιητική για εκείνη. Πολλές το αντιλαμβάνονται πολύ αργά, και εξασθενημένες πλέον κρατούνται εγκλωβισμένες σε ένα γάμο ή μια σχέση με έναν άντρα κακοποιητή της προσωπικότητας και της ψυχολογίας τους. Οι περισσότερες έχουν μεταγενέστερα δηλώσει πως είχαν αντιληφθεί πολλά σημάδια, αλλά δεν έδωσαν σημασία.

Το μοτίβο της κακοποίησης είναι συγκεκριμένο. Ο άντρας «εξουσιαστής» που χειραγωγεί τη γυναίκα και τη θεωρεί κτήμα του, για να καλύψει τη δική του ανικανότητα και ανασφάλεια. Πολλές φορές για το συμφέρον και τη βολή του.

Στην αρχή ξεκινάει με μικρά πράγματα, όπως μια προσβολή ή μια υποτίμηση, υπό τη μορφή «αστείου», ισχυριζόμενος μετά ότι «έκανε πλάκα» και δεν το εννοούσε ή προσπαθεί να πείσει τη σύντροφο του ότι το είπε «για το καλό της».

Στη συνέχεια, με την πάροδο του χρόνου, η οργή και ο θυμός του θα βγουν με την πρώτη ευκαιρία. Περνάει σε βρισιές, απειλές, εκβιασμούς, μέχρι να την εκμηδενίσει και να νιώσει κυρίαρχος. Σε αυτές τις περιπτώσεις η συμπεριφορά του εναλλάσσεται.

Μετά θα ζητήσει γονυπετής συγχώρεση γιατί «παρεκτράπηκε» επειδή «εκείνη τον προκάλεσε». Θα παρουσιαστεί γλυκός, τρυφερός, απολογητικός, ώστε να κερδίσει ξανά την αποδοχή της. Από θύτης περνάει στη θέση του θύματος για να καταφέρει και πάλι να την υποτάξει.

Εκείνη τον δικαιολογεί και νιώθει η ίδια άσχημα γιατί νομίζει πως τον έφερε εκτός εαυτού… «θα αλλάξει, ήταν μια άτυχη στιγμή, με αγαπάει» και τότε υποκύπτει στα παρακάλια και συνεχίζει το φαύλο κύκλο της κακοποίησης. Βουλιάζει στο φόβο και στην απελπισία, ανίκανη να αντισταθεί γιατί τρέμει πως «θα καταστραφεί ο κόσμος όλος».

Ο κόσμος όλος καταστρέφεται με τη σιωπή. Οι υγιείς σχέσεις χτίζονται με σεβασμό, αξιοπρέπεια και εμπιστοσύνη. Μιλήστε, ώστε να μην υπάρξει άλλη Ελένη μικρή ή μεγάλη. Νεκρή η ζωντανή. Τη ζωή σας δεν την χρωστάτε σε κανέναν μόνο στον εαυτό σας.

Αντιμετωπίστε τον φόβο που σας προκαλεί ο όποιος κακοποιητής είναι δίπλα σας και σας ρημάζει. Τολμήστε φύγετε μακριά του. Τίποτα δεν θα είναι πιο καταστροφικό από αυτόν. Πείτε όχι σε κάθε μορφή βίας που βιώνετε, αξίζετε κάτι καλύτερο από αυτό.

ΚΥΡΙΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΙΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ

  • Σωματική Κακοποίηση– κάθε είδους τραυματισμοί και κακώσεις που δεν οφείλονται σε ατυχήματα
  • Σεξουαλική Κακοποίηση– εμπεριέχει σεξουαλικές πράξεις χωρίς τη συναίνεση του θύματος
  • Trafficking– είναι η εμπορία και διακίνηση ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση
  • Ψυχολογική Κακοποίηση– περιλαμβάνει συναισθήματα απόρριψης, απομόνωσης, εκμετάλλευσης ή υποτίμησης
  • Λεκτική κακοποίηση– αφορά στη χρήση επιθετικών, προσβλητικών χαρακτηρισμών προς το θύμα
  • Κοινωνική κακοποίηση– αφορά στην απομόνωση του θύματος από τον οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον
  • Οικονομική κακοποίηση– περιλαμβάνει τον πλήρη και κυριαρχικό έλεγχο των οικονομικών πόρων του θύματος με τρόπο υποτιμητικό
  • Συναισθηματική Κακοποίησηαφορά στη συστηματική χειραγώγηση των συναισθημάτων του θύματος
  • Στέρηση / Παραμέληση, κυρίως στα παιδιά, είναι η απουσία κάθε συναισθηματικής υποστήριξης και κάλυψης βασικών αναγκών επιβίωσης

Τα σημάδια που πρέπει να προσέξετε:

  1. Συνεχής υποτίμηση (για την προσωπικότητα, τα φαινοτυπικά χαρακτηριστικά, τα πιστεύω και τις ιδεολογίες σας, τις συνήθειες σας ή το ντύσιμό σας)
  2. Τακτική σιωπής η οποία εμπεριέχει μομφή η “σιωπηλή κριτική”
  3. Παθητικο-επιθετική στάση (μισόλογα, τόνος εκνευρισμένος και κακή διάθεση χωρίς να εκφράζονται ξεκάθαρα)
  4. Η θυματοποίηση από τη μεριά του θύτη (να σας ρίχνει όλες τις ευθύνες παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως “θύμα”)
  5. Την υπερβολικού βαθμού ζήλια και τις αντιδράσεις του σε αυτή (φράσεις που δηλώνουν πρόθεση βίας- “άμα τον πιάσω στα χέρια μου”, “οι φίλες σου οι (βρισιές) σου έβαλαν λόγια», «αλίμονο σου αν το ξανά κάνεις» κλπ)
  6. Αν σας απομονώνει σταδιακά από φίλους και συγγενείς.
  7. Απειλητικές εκφράσεις, ακόμα κι αν δεν πραγματοποιούνται πάντοτε.
  8. Εάν σας ζητάει με έμμεσο η άμεσο τρόπο συνεχώς την προσοχή και θυμώνει όταν δεν του τη δίνετε (“όλο τη δουλειά σκέφτεσαι”, «δεν μου δίνεις καθόλου σημασία», «αν με αγαπούσες θα ήσουν αλλιώς» κλπ)
  9. Οι κατηγορίες, η επίρριψη ευθύνης και ο διαρκής έλεγχος, είναι μορφές της συναισθηματικής κακοποίησης.