Γυρίζουμε σελίδα στην πανδημία. Σε αχαρτογράφητα νερά η οικονομία.

Του Κάτσενου Ανδρέα

Μια νέα μέρα ξημερώνει, αύριο, για τη χώρα μας. Επιχειρεί να βγει με αργά βήματα  στην κανονικότητα. Με φοβίες και δισταγμούς. Μπαίνει σε αχαρτογράφητα νερά. Η έξοδος από την καραντίνα μας οδηγεί σε ένα άλλο κόσμο. Τον κόσμο της δίμηνης ακινησίας της οικονομίας  που προκάλεσε η πανδημία του covid-19.

H χώρα μας βρίσκεται μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Ό,τι ξέραμε μέχρι χθες, από αύριο δεν θα υπάρχει. Η μάσκα, οι αποστάσεις και τα γάντια η ακόμα και η  παραμονή στο σπίτι θα αποδειχτεί ότι είναι το λιγότερο κακό που μας έχει συμβεί στη ζωή μας.

Το χειρότερο είναι αυτό που θα κληθούμε  να αντιμετωπίσουμε στην πραγματική οικονομία. Εκεί τα πράγματα είναι, τουλάχιστον, δύσκολα αν όχι τραγικά. Η οικονομία για δύο μήνες ακινητοποιήθηκε. Τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν τεράστια τα οποία, δυστυχώς, η κυβέρνηση επιχείρησε να αντιμετωπίσει, δυνητικά, με μέτρα,  σε ένα μεγάλο βαθμό, αλλά δεν έδωσε οριστικές λύσεις. Λειτούργησαν περισσότερο ώστε  να συγκρατηθεί η πλήρης κατάρρευση.

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε μέτρα 24 δις ευρώ για την στήριξη της πραγματικής οικονομίας. Μόνο που αυτά τα μέτρα δεν είναι όλα ζεστό χρήμα αλλά δυνητική βοήθεια μέσω και δανείων στις επιχειρήσεις. Πρόκειται για μέτρα, εάν η ύφεση κυμανθεί μεταξύ 4-5 %, που είναι το καλό σενάριο. Εάν όμως αγγίξει το 8-10% τα πράγματα θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε μια ένα νέο, δυσβάσταχτο μνημόνιο. Επιχειρήσεις θα κλείσουν και η ανεργία θα αυξηθεί κατακόρυφα. Επιχειρηματικές ομάδες θα κληθούν να πληρώσουν βαρύ το τίμημα. Την ώρα που οι Τράπεζες προκλητικά συνεχίζουν την πολιτική της κερδοσκοπίας εν μέσω παγκόσμιας οικονομική κρίσης.

Η Μέρκελ δεν μάσησε τα λόγια της. Υποστήριξε ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί περίπου 35 δις ευρώ για να σταθεί στα πόδια της. Ενώ ο περίφημος «δήμιος» της Ελλάδας κ Β. Σόιμπλε ο οποίος, ευθαρσώς, δήλωσε ότι δεν τον ενδιαφέρει η ανθρώπινη ζωή  αλλά η ευημερία των αριθμών, ξεκαθάρισε ότι ευρωομόλογο δεν πρόκειται να υπάρξει. Άρα ότι χρήματα εάν πάρει η χώρα μας θα είναι υπό μορφή δανείου και  φυσικά υπό όρους. Δηλαδή  θα χρειαστεί ένα νέο μνημόνιο, το πέμπτο κατά σειρά, σε μια χώρα, ήδη, κουρασμένη από την δεκαετή οικονομική  μνημονιακή κρίση.

Ο χρόνος θα δείξει ποιοι και πόσοι θα αντέξουν. Μακάρι το κόστος να είναι μικρό. Αλλά όλα θα εξαρτηθούν και από την πορεία της πανδημίας. Άλλωστε είναι δεδομένο ότι η χρονιά θα είναι χαμένη. Μια κρυφή ελπίδα υπάρχει εάν Αύγουστο και Σεπτέμβρη ο τουρισμός, έστω ο εσωτερικός, με άλλους όρους και, πρωτίστως δεν  υπάρξει νέο κύμα κορονοιού το φθινόπωρο και νέο lockdown.

Το ερώτημα είναι πως θα μπορέσει η κυβέρνηση να ξεδιπλώσει το πρόγραμμά της. Σίγουρα το παλιό αναπτυξιακό πρόγραμμα θα πρέπει να θεωρηθεί  όνειρο θερινής νυκτός. ‘Άρα χρειάζεται επαναπροσδιορισμός στόχων μέσα από ένα νέο αναθεωρημένο προϋπολογισμό. Πιθανόν όμως αυτός ο προϋπολογισμός να χρειάζεται μια νέα αναβάπτιση στη λαϊκή εντολή ώστε η κυβέρνηση να έχει χρόνο να λειτουργήσει με ισχυρή πλειοψηφία. Όμως οι εκλογές δεν εξαγγέλλονται. Προκηρύσσονται από τον εκάστοτε πρωθυπουργό όταν και εφόσον αυτός το κρίνει σκόπιμο.

Εν ολίγοις βοήθα Παναγιά!!!