Η Ανάσταση στην Ορθόδοξη Εκκλησία

του Ανδρέα Κάτσενου

Εορτή εορτών και πανήγυρις πανηγύρεως. «Πανεορτή» την ονομάζει  ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Η Ανάσταση του Κυρίου είναι η ψυχή όλων των εορτών για την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Σε αυτή βρίσκονται όλες οι θεϊκές και θεανδρικές δυνάμεις του Σωτήρα που συνθλίβουν κάθε αμαρτία, κάθε θάνατο, κάθε διάβολο. Ο Χριστός δεν σταυρώθηκε για τον εαυτό του αλλά «Δι ημάς τους ανθρώπους και δια  την ημών σωτηρία».

Για την Ορθόδοξη Εκκλησία η Ανάσταση του Κυρίου είναι αδιάλειπτη πράξη, άρρηκτα δεμένη με τα Ιερά Μυστήρια, όπου ο άνθρωπος αναγεννιέται πνευματικά. Ο Θεάνθρωπος αναστήθηκε για να φτάσει ο άνθρωπος από τον κατ εικόνα στο καθ’ ομοίωση, στη θέωση.

Η ένδοξη Ανάσταση του Θεανθρώπου  είναι διαρκής Ανάσταση και αποτελεί το ουσιαστικό στοιχείο της ζωής κάθε χριστιανού. Είναι η ίδια η Ζωή μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Κι αυτό γιατί ο αναστημένος Κύριος ζει πάντα και έτσι ζούμε και μεις, αφού κατέλυσε το Θάνατο, Επανάφερε τη δυνατότητα  στον άνθρωπο να επιστρέψει στο παράδεισο από τον οποίο ο ίδιος είχε αποχωρήσει. Η επιστροφή γίνεται, πλέον, «οικεία βουλήσει».

Μέσα στην Εκκλησία οι χριστιανοί ζούμε καθημερινά με τους εορτάζοντες Αγίους την αληθινή Ανάσταση, καθώς είναι αυτοί που έχουν νικήσει την αμαρτία,  τον θάνατο και τον διάβολο.

Με την Ανάσταση του Χριστού είναι λογική και φυσική και η ανάσταση του ανθρώπου, κάθε ανθρώπου, δηλ. και εμένα και σένα, διότι ο άνθρωπος είναι συστατικό τμήμα του Θεανθρώπινου όντος. Γι’ αυτό ήδη στην Ανάσταση του Θεανθρώπου εκ νεκρών περιέχεται η δύναμη και η αλήθεια για την εκ νεκρών ανάσταση των ανθρώπων (πρβλ. Α’ Κορ. ΙΕ’, 12 — 16). Όλοι εμείς οι άνθρωποι διά του Θεανθρώπου πράγματι περιλαμβανόμαστε μέσα στη δική Του ανθρώπινη φύση. Και καθένας μας οφείλει να αναστηθεί διότι αναστήθηκε ο Θεάνθρωπος Χριστός, μέσα στον οποίον κατά μυστηριώδη τρόπον βρισκόμαστε όλοι εμείς οι άνθρωποι, από τον Αδάμ μέχρι και τον τελευταίο άνθρωπο της γης. Η Ανάσταση του Χριστού και η ανάσταση των νεκρών είναι διπλή σε μία θεανθρώπινη αλήθεια. Οι νεκροί ανασταίνονται διότι αναστήθηκε ο Χριστός· Ο Χριστός αναστήθηκε, γι’ αυτό ανασταίνονται οι νεκροί.

Ο ΄Αγιος  Χρυσόστομος στον Κατηχητικό Λόγο εξυμνεί την Ανάσταση του Κυρίου αναφέρει: «Μηδείς ὀδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη γάρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ἠλευθέρωσε γάρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος. Ἔσβεσεν αὐτόν, ὑπ’ αὐτοῦ κατεχόμενος. Ἐσκύλευσε τόν ἅδην ὁ κατελθών εἰς τόν ἅδην. Ἐπίκρανεν αὐτόν, γευσάμενον τῆς σαρκός αὐτοῦ. Καί τοῦτο προλαβών Ἠσαϊας ἐβόησεν˙ ὁ ἅδης φησίν, ἐπικράνθη, συναντήσας σοι κάτω.Ἐπικράνθη˙ καί γάρ κατηργήθη.Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεπαίχθη. Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεκρώθη. Ἐπικράνθη˙ καί γάρ καθηρέθη.

Το Πάσχα δεν είναι μια κοινωνική εκδήλωση, αλλά μια πνευματική πράξη, άκρως, βιωματική. Ο Χριστός δεν Ανασταίνεται για να δοξασθεί, αλλά για να δοξάσει  τον Άνθρωπο. Έχει καθαρά λυτρωτική αξία   η θυσία του θεανθρώπου για να του δώσει τη δυνατότητα της αγιοποίησης του ανθρώπου.

Αυτό είναι το αναστάσιμο μήνυμα το οποίο καλούμαστε να βιώσουμε για να αλλάξουμε την πορεία της ζωής μας πέρα από την ποταπότητα της καθημερινής υπαρξιακής συνήθειας εκπλήρωσης των αναγκών μας. Χριστός Ανέστη.