Η δημοκρατική Ευρώπη οφείλει να απομονώσει τη νεοφιλελεύθερη πολιτική Σόιμπλε

Του Ανδρέα Κάτσενου

Οι λαοί θα πρέπει να διδάσκονται από την ιστορία. Κυρίως, από τα λάθη τους όταν αυτά, μάλιστα, κόστισαν εκατομμύρια ζωές στην ανθρωπότητα.

Έχω την αίσθηση ότι ενώ η Γερμανία, στη συντριπτική πλειοψηφία της, θέλει να γυρίσει σελίδα, να ξεχάσει, το μαύρο παρελθόν της, κάποιοι, ελπίζω, ελάχιστοι, παραμένουν θιασώτες αλήστου μνήμης εποχών όταν ο Αδόλφος Χίτλερ εξαφάνιζε εκατομμύρια ανθρώπους αποδεικνύοντας ότι δεν σέβεται την ανθρώπινη ζωή. Ας μην μιλήσουμε για  ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Έννοια, παντελώς, άγνωστη την εποχή εκείνη.

Ογδόντα χρόνια μετά  εμφανίζεται ως θλιβερός θιασώτης εκείνης της εποχής ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν Πρόεδρος της Γερμανικής Βουλής, ο πολύς κ. Β. Σόιμπλε.   Με δηλώσεις του κατάφερε να εξοργίσει ακόμα και τους μετριοπαθείς και συνετούς συμπατριώτες του. Αυτούς που θέλουν να αποτινάξουν από πάνω τους τη ντροπή των δύο παγκόσμιων πολέμων, του Ναζισμού και του Φασισμού. Να γυρίσουν σελίδα. Που βλέπουν μια Ευρώπη των πολλών και όχι μια Ευρώπη της Γερμανίας.

Τι είπε, λοιπόν, ο κ, Πρόεδρος ο οποίος υποχρέωσε τη χώρα μας και τους πολίτες της σε τρία επαίσχυντα μνημόνια,  με ληστρικούς όρους για να μας γονατίσει, μέσω της δεκαετούς σκληρής λιτότητας που μας επέβαλε.  Μιας λιτότητας από την οποία οι γερμανικές τράπεζες προσπορίστηκαν εκατοντάδες δις ευρώ;

Υποστήριξε χωρίς ίχνος ντροπής ότι: «Αυτή την εποχή είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη η άποψη ότι όλα τα προβλήματα λύνονται με απεριόριστους κρατικούς πόρους και ότι η οικονομία θα ορθοποδήσει με ένα πρόγραμμα ανάκαμψης» μιλώντας  στην εφημερίδα Tagesspiegel, για να προειδοποιήσει ωστόσο ότι «το κράτος δεν μπορεί να αναπληρώνει συνεχώς τον τζίρο μας».

Αναφερόμενος δε  στη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων, ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Βουλής δηλώνει ότι «δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε την απόφαση αποκλειστικά στους επιδημιολόγους, αλλά πρέπει να σταθμίσουμε και τις σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές ή άλλες επιπτώσεις. Αν κλείσουμε τα πάντα για δύο χρόνια, οι συνέπειες θα ήταν τρομακτικές».

Στη συνέχεια της συνέντευξης  ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επισημαίνει: «Όταν ακούω ότι όλα υποχωρούν μπροστά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής, πρέπει να πω ότι αυτό δεν είναι απόλυτο. Υπάρχει στάθμιση και αλληλοπεριορισμός στα ανθρώπινα δικαιώματα. Εάν υπάρχει μία απόλυτη αξία στο Σύνταγμά μας, αυτή είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Αυτή είναι απαραβίαστη. Αλλά αυτό δεν αποκλείει ότι κάποτε θα πεθάνουμε…»

Πρόκειται, προφανώς, για το πιο ακραίο και  απάνθρωπο δόγμα του νεοφιλελευθερισμού, όπου βλέπει μόνο την ευημερία των αριθμών και εξαφανίζει τους ανθρώπους. Μια πολιτική την οποία δεν τόλμησε ούτε η Μάργκαρετ Θάτσερ να υιοθετήσει σεβόμενοι, τουλάχιστον, τα προσχήματα. Μόνο ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τράμπ δείχνει με το ανερμάτιστο και τρελό κρεσέντο του να ταυτίζεται με τον Σόιμπλε.

Βεβαίως η τοποθέτηση του κ Σόιμπλε κάθε άλλο παρά τυχαία είναι και τούτο γιατί:

Πρώτον, θέλει να θυμίσει ότι αυτός είναι ουσιαστικά ο Καγκελάριος της Γερμανίας άρα αυτός κάνει κουμάντο καθώς είναι σε ευθεία γραμμή με το τραπεζικό και επιχειρηματικό σύστημα της χώρας του και ενδιαφέρεται για την κερδοφορία του. Η κα Άγχελα Μέρκελ, όντας στη δύση της και σε φανερή πτώση, μάλλον υπέχει θέσης διακοσμητικής.

Και δεύτερον γιατί θέλει να στείλει ένα σαφές μήνυμα προς του ηγέτες του Νότου ότι δεν θα επιτρέψει ποτέ την έκδοση ενός κορωνό – ομολόγου το οποίο θα έχει  οικονομικές επιπτώσεις στη Γερμανία, παρά τις προτροπές της επικεφαλής της ΕΚΤ κας Λανγκάρτ. Άρα να μην ΄τρέφουν μεγάλες ελπίδες στη Σύνοδο Κορυφής της 6ης Μαίου ότι η ΕΕ θα δώσει περισσότερα από όσα βολεύουν τη Γερμανία.

Ο κ. Σόιμπε λατρεύει τα μνημόνια που αποφέρουν μερικά δις ευρώ στις γερμανικές τράπεζες και αυτό θα υποστηρίξει η Γερμανία με λαγό τον πρωθυπουργό της Ολλανδίας κ Ρούτε και συνοδοιπόρο την Αυστρία. Λεφτά ναι, αλλά με επιστροφή και όρους. Άρα μνημόνια. Άρα αύξηση του  δημόσιου χρέους των κρατών που θα τα λάβουν. Κι όποιος επιβιώσει.

Η δημοκρατική Ευρώπη όμως οφείλει να απομονώσει τον κ Σόιμπλε και τις πρωτόγνωρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές του δοξασίες. Να σταματήσει τους άχαρους συμβιβασμούς και να αφήσει στο περιθώριο τις φασιστικές θεωρίες του ότι δεν μπορούμε να προστατεύουμε την ανθρώπινη ζωή ,αλλά μόνο τους κρύους οικονομικούς δείκτες. Η Ευρώπη χρειάζεται κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή.

Η Γερμανία χωρίς τον Νότο δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά. Όσα όπλα κι αν πουλήσει στη Τουρκία η τη Μέση Ανατολή. Όσες επιχειρήσεις κι αν στήσει στη γείτονα χώρα για φτηνό εργατικό δυναμικό.

Θα είναι εγκληματικό  η Ε.Ε να χάσει  κι αυτή την ευκαιρία να ανασυγκροτηθεί.  Να αναπτύξει κοινωνική αλληλεγγύη και σεβασμό στην ανθρώπινη αξία.