Κατεδάφισαν την Αγία Παρασκευή στην Μαλακάσα-Μια ιστορία 148 χρόνων έγινε μπάζα

Μια ιστορία 148 χρόνων έγινε μπάζα. Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στη Μαλακάσα. Σημείο αναφοράς στην περιοχή, που δέσποζε για ενάμιση αιώνα στο πιο ψηλό σημείο της πλατείας του χωριού, δεν υπάρχει πιά. Με απόφαση του ιερέα και του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου κατεδαφίστηκε με την αιτιολογία ότι ήταν επικίνδυνη μετά το σεισμό της Πάρνηθας το 1999.

Η αλήθεια είναι ότι η ιστορική εκκλησία θα μπορούσε να επισκευαστεί και να αναστηλωθεί και μάλιστα με πολύ λιγότερα χρήματα από όσα θα χρειαστούν για να χτιστεί ένας νέος μεγάλος ναός. Άλλωστε, δεν κατεδαφίζει κανείς, έτσι, τόσο απλά κι ανερυθρίαστα  μια ιστορική εκκλησία που είναι συνδεδεμένη με την πορεία ενός τόπου. Είναι σπάνιο γεγονός στην Εκκλησιαστική ιστορία.

Στην ακολουθία της Μ. Παρασκευής και από άμβωνος, ο εφημέριος της ενορίας  ανακοίνωσε πως μετά την Κυριακή του Θωμά, ο απαραίτητος εξοπλισμός του ναού, θα μεταφερθεί σε λυόμενο, που έχει τοποθετεί στον αυλόγυρο, προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία κατεδάφισής του. «Κάποιες φωνές είναι αντίθετες στην κατασκευή του νέου ναού, δεν θέλουν έναν περικαλλή ναό για να στεγαστεί η Αγία Παρασκευή», είπε μεταξύ άλλων, ο ιερέας.

Πάντως οι υπεύθυνοι είχαν  φροντίσει να είναι απόλυτα νομότυποι, καθώς είχαν εξασφαλίσει  τη σχετική άδεια κατεδάφισης. Είχαν δε βρει και την χωματουργική εταιρία που θα την κατεδάφιζε, με έδρα τη Σκάλα Ωρωπού!!!. Όπερ και εγένετο!!!

Στόχος του ιερέα του εκκλησιαστικού Συμβουλίου, που πάντα υπακούει στον εκάστοτε εφημέριο αλλά και μερίδας πολιτών, είναι στον ίδιο χώρο να ανεγερθεί ένας νέος περικαλλής  ναός, πολύ μεγαλύτερος, με τρούλους, που να εξυπηρετεί το ποίμνιο της Μαλακάσας. Μεγαλομανία; Ίσως! Πάντως ο Θεός ποτέ δεν ζήτησε μεγάλους περικαλλείς  ναούς, με τρούλους, κλίτη και πολυελαίους. Ζήτησε χώρο λατρείας και αγάπης Του. Και το Εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής είχε την ταπεινότητα και μια πνευματικότητα, κάτω από τα πλατάνια, ώστε να προσελκύει τους πιστούς να εκκλησιαστούν ή έστω να ανάψουν ένα κεράκι.

Τώρα η Θεία Λατρεία θα τελείται σε ένα προκατασκευασμένο οικίσκο. Σίγουρα δεν είναι καλύτερα. Ούτε θα καλύπτει τις ανάγκες των κατοίκων μέχρι να ανεγερθεί ο νέος μεγαλοπρεπής ναός.

Τα ερωτήματα τα οποία αβίαστα εγείρονται  είναι πολλά και βασανιστικά. Υπάρχει αρχιτεκτονικό σχέδιο για την ανέγερση νέου ναού; Έχει εγκριθεί από την αρμόδια υπηρεσία της Ναοδομίας; Δένει αισθητικά με τον περιβάλλοντα χώρο; Και το σημαντικότερο, υπάρχει κάποιος ευεργέτης, όπως ακούστηκε, που θα χρηματοδοτήσει την ανέγερση του ναού; Έχει ενταχθεί το έργο σε κάποιο πρόγραμμα; Ή όλα θα γίνουν εν καιρώ με την συνδρομή των κατοίκων της Μαλακάσας; Γιατί εάν ακολουθηθεί ο τελευταίος δρόμος τότε η ανέγερση του ναού είναι βέβαιον ότι θα χρειαστεί χρόνια, ίσως και δεκαετίες, όπως έγινε και σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις, γιατί οι καιροί ου μενετοί !!!

Αλήθεια για όλες αυτές τις ενέργειες είναι ενήμερος ο Μητροπολίτης Κηφισίας Αμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κύριλλος και ποια η γνώμη του; Έχει εξασφαλίσει την χρηματοδότηση της ανέγερσης ή πάλι θα ακολουθηθεί η γνωστή μέθοδος του εράνου; Για πόσα χρόνια οι κάτοικοι της Μαλακάσας δεν θα έχουν εκκλησία;

Αυτά είναι ερωτήματα τα οποία πρέπει να απαντηθούν άμεσα και  δημόσια και να γνωστοποιηθούν συγκεκριμένες ενέργειες, που έχουν δρομολογηθεί, εάν έχουν δρομολογηθεί.

Μεγάλη μερίδα των κατοίκων της Μαλακάσας, δεν συμφώνησε με την ενέργεια του εφημέριου αλλά και που Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, να κατεδαφιστεί η εκκλησία. Ιστορικά έχουν δίκιο, γιατί ήταν δεμένοι με το χώρο. ήταν λάθος που οι φωνές τους απομονώθηκαν και περιθωριοποιήθηκαν. Ο Χρόνος θα δείξει αν είχιαν δίκιο ή όχι. Σε κάθε περίπτωση μακάρι  όλα να γίνουν με τάξη και όπως αρμόζει στην περιοχή προς όφελος των πιστών.

Η ιστορία της Αγίας Παρασκευής

Περί το 1870, σε αγροτοδασική περιοχή της βορειοανατολικής Αττικής, εγκαταστάθηκαν από τον Ανδρέα Συγγρό, δύο οικογένειες κολίγων, που μέχρι εκείνη την στιγμή κατοικούσαν στο χωριό Κιούρκα (σημερινές Αφίδνες).

Σιγά-σιγά αυτές οι δύο οικογένειες, Βάθη και Λέκκα, μεγάλωσαν αριθμητικά, ενώ στον φιλόξενο τόπο ήρθαν κι άλλες Έτσι δημιουργήθηκε ο οικισμός της Μαλακάσας.

Μία από τις ανάγκες τους, ήταν και ο χώρος λατρείας του ενός και μοναδικού τους Θεού. Με ίδια μέσα έχτισαν στο πιο ψηλό σημείο, την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Απέριττη. Μονόκλιτη βασιλική. Όσο μπόρεσαν φρόντισαν και τον εσωτερικό διάκοσμο. Το τέμπλο ζωγραφίστηκε χωρίς περιττή πολυτέλεια, τα «στασίδια» απλά.  Ίσα-ίσα να μπορούν με κατάνυξη να προσεύχονται, να μπορούν να δίνουν τους όρκους του γάμου, να βαφτίζουν τα παιδιά τους, να κηδεύονται.

Βιγλάτορας, η εκκλησία

Η πλατεία πήρε το όνομα της αγαπημένης Αγίας. Οι εκδρομείς της Κυριακής, στην ομώνυμη πλατεία και στον αυλόγυρό της συναντιούνται. Στην γιορτή της καταφθάνουν πλήθη, ακόμη και από γειτονικά χωριά και πόλεις, λόγω του απέριττου χαρακτήρα της, ο οποίος είναι εναρμονισμένος με την αισθητική της Μαλακάσας. Ισόγεια κυρίως σπίτια με λουλουδιασμένες αυλές και καλντερίμια.
 

 

Comments are closed.