Με επιτυχία η εκδήλωση της ΟΓΕ Ωρωπού για τη βία κατά των γυναικών

Η Ομάδα Γυναικών Ωρωπού (μέλος της ΟΓΕ),  πραγματοποίησε εκδήλωση με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών, την ΚΥΡΙΑΚΗ 28/11/2021   στην αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού στο χώρο των Παλαιών Φυλακών Ωρωπού , με θέμα : « Η πολύμορφη βία κατά των γυναικών στη σύγχρονη πραγματικότητα. Αποκαλύπτουμε τους πραγματικούς ενόχους. Χτίζουμε ασπίδα προστασίας» με ομιλήτρια την  Βιβή Δάγκα, μέλος του Δ.Σ. της ΟΓΕ.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την έκφραση θλίψης από την Αθανασία Τσατσαλίδου εκ μέρους του ΔΣ, για την απώλεια της Καλλιόπης  ( Πούπας) Μπουντούρογλου , η οποία βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος από την ίδρυση της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), της οποίας διετέλεσε πρόεδρος επί 24 χρόνια ( 1988-2012).

Αμέσως μετά η πρόεδρος Εύη Ελευθερίου ανοίγοντας την εκδήλωση, αναφέρθηκε στα συμπεράσματα από τό 13ο συνέδριο της ΟΓΕ που πραγματοποιήθηκε πριν λίγες μέρες και είχε σαν θέμα: «Με πυξίδα τις σύγχρονες ανάγκες μας δυναμώνουμε τον αγώνα για ισοτιμία και χειραφέτηση ενάντια στους εκμεταλλευτές του μόχθου μας».

Στη συνέχεια τόνισε ότι: « Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) στα 45 χρόνια ζωής και δράσης της βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια σε κάθε μορφής βία κατά των γυναικών που εντείνει την ανισοτιμία τους και βάζει φραγμό στην ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να συζητήσουμε, να εκφράσουμε τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μας, μπροστά στη δίκαιη οργή και αγανάκτηση που νιώθουμε εμείς όπως και πολλές ακόμα γυναίκες, για τη βία κατά των γυναικών με όποια μορφή και αν αυτή εκφράζεται, δηλώνοντας ότι είμαστε στο πλευρό κάθε γυναίκας που βιώνει τη βία εκεί που εργάζεται, εκεί που ζει, που σπουδάζει, που αθλείται, που περνάει τον ελεύθερο χρόνο της» .

Στη συνέχεια η κεντρική ομιλήτρια της εκδήλωσης  Βιβή Δάγκα,  μέλος του ΔΣ της ΟΓΕ, ξεκινώντας την ομιλία της, ανέδειξε ότι η ΟΓΕ βρίσκεται σταθερά στην πρώτη γραμμή του αγώνα για να εξασφαλιστούν οι οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών των γυναικών στην εργασία, στη μόρφωση, στην κοινωνική προστασία της μητρότητας και της οικογένειας, στη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου, ώστε κάθε γυναίκα να είναι χειραφετημένη οικονομικά, κοινωνικά, συναισθηματικά.

Μέσα από την ομιλία της αναδείχθηκε η πολύμορφη βία κατά των γυναικών, με κύρια μορφή την εργοδοτική, κρατική, ανέδειξε τα «δεσμά» που περιορίζουν μια γυναίκα σε μια βίαιη, παθογόνα διαπροσωπική, οικογενειακή σχέση. Είναι κατ’ αρχάς η επιδείνωση των συνθηκών εργασίας και ζωής, οι οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις που συναντά μια κοπέλα στην πορεία των σπουδών της, στην εργασία και αλλού. Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία για την κοινωνικοοικονομική κατάσταση των γυναικών που απευθύνθηκαν στα λιγοστά Συμβουλευτικά Κέντρα για τη βία κατά των γυναικών, την περίοδο 2019-2020: Το 45% ήταν άνεργες, 34% ήταν εργαζόμενες, 6% συνταξιούχοι. Στις δομές φιλοξενίας την ίδια περίοδο 69% άνεργες 9%εργαζόμενες 2% συνταξιούχες.

Από την ομιλία και τη συζήτηση αναδείχθηκαν οι οικονομικοί – κοινωνικοί παράγοντες που συντελούν στη  διαμόρφωση προσωπικοτήτων και συνειδήσεων ικανών να αποφασίζουν τη διάπραξη τέτοιων αποτρόπαιων εγκληματικών πράξεων κατά της προσωπικότητας, ακόμα και της ζωής μιας γυναίκας. Από όλη τη συζήτηση φωτίστηκε η ταξική ρίζα της γυναικείας ανισοτιμίας, που αντανακλάται και στην πολύμορφη βία κατά των γυναικών. Πάνω σε αυτό το έδαφος, τόνισε η ομιλήτρια, παραμένουν και αναπαράγονται οι λεγόμενες πατριαρχικές αντιλήψεις για την κοινωνική θέση της γυναίκας, μέσα από διάφορους θεσμούς, όπως το οικογενειακό περιβάλλον, το σχολείο, το Πανεπιστήμιο, η Εκκλησία, τα ΜΜΕ με τα διάφορα reality, σειρές και τα ΜΚΔ, ο Στρατός, αλλά και η μουσική βιομηχανία.

Σε άλλο σημείο της ομιλίας της τόνισε ότι η ανισότιμη θέση της γυναίκας στην κοινωνία αναπαράγεται με παθογόνες συμπεριφορές και μέσα στην οικογένεια όπου εκφράζεται με αποκρουστικό τρόπο η κοινωνική παθογένεια της επιβολής της πειθαρχίας, της υποταγής. Σ αυτή τη βάση αναπαράγονται διαστρεβλωμένες αντιλήψεις περί αφοσίωσης της συζύγου ή της συντρόφου που συνδέονται με τάση ιδιοκτησίας της. Το κίνητρο του δράστη δεν είναι το φύλο του θύματος, αλλά η σχέση του θύματος μαζί του, η οποία  διαμορφώνεται σε στρεβλά πρότυπα για τις σχέσεις των δύο φύλων , που στηρίζονται στην οικονομική και κοινωνική εξάρτηση ενός ανθρώπου από τον άλλον στον γάμο .

Με βάση τα παραπάνω, αναδείχθηκαν οι θέσεις της ΟΓΕ στη συζήτηση που έχει ανοίξει με αφορμή τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα για τις δολοφονίες γυναικών. Ακόμη, τονίστηκε ότι η ΟΓΕ αποκαλύπτει και αντιπαλεύει τη λογική με βάση την οποία οι κυβερνήσεις, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της ΕΕ, αντιμετωπίζουν τη βία κατά των γυναικών «κοστολογώντας» τις αναγκαίες υπηρεσίες συμβουλευτικής, νομικής, ψυχολογικής στήριξης των κακοποιημένων γυναικών, τους ξενώνες φιλοξενίας, αλλά και τις οικονομικές συνέπειες στη «χαμηλή παραγωγικότητα» των εργαζόμενων γυναικών.

Ταυτόχρονα, η Β. Δάγκα κατήγγειλε την προκλητική στάση όχι μόνο της κυβέρνησης, αλλά και πρώην γυναικών υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ, φεμινιστικών οργανώσεων που προσπαθούν να ξεπλύνουν το αντεργατικό τερατούργημα του ν. Χατζηδάκη, με άλλοθι τις διατάξεις για τη δήθεν πρόληψη και προστασία της σεξουαλικής βίας στο χώρο δουλειάς (Διεθνής Σύμβαση 190 ILO). Σύμφωνα με το νέο νόμο, που όλες αυτές ζητάνε επίμονα να εφαρμοστεί, υπεύθυνος για τα αναγκαία μέτρα πρόληψης και προστασίας των γυναικών είναι ο ΙΔΙΟΣ ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ, δηλαδή ΑΥΤΟΣ που ασκεί την εργοδοτική βία και εκβιασμούς, φθάνοντας μέχρι τη σεξουαλική παρενόχληση.

Κλείνοντας, ανέφερε ότι  η ΟΓΕ αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο της βίας των εκμεταλλευτών μας που τσακίζει τις ζωές μας. Παίρνει αγωνιστικές πρωτοβουλίες δυναμώνοντας τον συλλογικό αγώνα για να διεκδικήσουμε τη ζωή που έχουμε ανάγκη σήμερα, τον 21ο αιώνα, και τις κοινωνικές προϋποθέσεις που θα μας εξασφαλίζουν όχι μόνο αξιοπρεπή ζωή με δικαιώματα, αλλά και ισότιμες σχέσεις συντροφικότητας. Οι Σύλλογοι και οι Ομάδες Γυναικών της ΟΓΕ μπορούν να γίνουν κυψέλες οργάνωσης και αλληλεγγύης, ώστε να αντλήσει η γυναίκα του μόχθου τη δύναμη, το κουράγιο, την αντοχή να αλλάξει τη ζωή της μαχόμενη.