Μιχάλης Χασιώτης: Δούλοι στον 21ο αιώνα δεν θα γίνουμε

Άρθρο του Μιχάλη Χασιώτη* για το εργασιακό νομοσχέδιο-τερατούργημα

Με το νομοσχέδιο για τα εργασιακά, η κυβέρνηση της ΝΔ, κατ’ εντολή του ΣΕΒ, επιδιώκει να γυρίσει τους εργαζόμενους στην χώρα μας κυριολεκτικά 100 χρόνια πίσω:

Κατάργει το 8ωρο επιβάλλοντας 10ωρη έως 13ωρη δουλειά την ημέρα και έως 78 την εβδομάδα, καταργώντας τις υπερωρίες και την σχετική υποχρέωση του εργοδότη να τις καταβάλλει στον εργαζόμενο και την ίδια στιγμή εξαιρεί και το διάλλειμα από τον εργάσιμο χρόνο. Καταργεί την Κυριακή-αργία για το σύνολο σχεδόν των επαγγελμάτων και ειδικοτήτων. Απελευθερώνονται πλήρως οι απολύσεις ακόμη και σε περίπτωση που υπάρχει θετική δικαστική απόφαση για τον εργαζόμενο. Μπαίνουν νέα εμπόδια στην απεργία και επιβάλλεται ηλεκτρονικό φακέλωμα στα σωματεία. Καταργείτε η επιθεώρηση εργασίας και επιβάλλεται χωρίς όρια η τηλεργασία.

Τελικά, με την διευθέτηση του χρόνου εργασίας η ζωή του κάθε εργαζόμενου γίνεται «πλαστελίνη» στα χέρια του εργοδότη. Την ίδια στιγμή απορρυθμίζεται πλήρως η ζωή της οικογένειας του και δυναμώνει ακόμα περισσότερο η απληρωσιά, λόγω κατάργησης των υπερωριών, στους ήδη παγωμένους νομοθετικά μισθούς.

Όλα αυτά η κυβέρνηση τα βαφτίζει «πρόοδο» και «εκσυγχρονισμό». Ό,τι τίτλο όμως και να τους δώσει δεν μπορεί να κρύψει πως είτε κατά την διάρκεια της καπιταλιστικής κρίσης είτε την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, όρος για την άνοδο των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων είναι η αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και το τσάκισμα κάθε εργασιακού δικαιώματος.

Σήμερα, οι «φωστήρες» της κυβέρνησης με πρώτο βιολί τον Υπουργό «σούπερμαν της εργοδοσίας» Χατζηδάκη, θέλουν να μας πείσουν ότι προστατεύουν το 8ώρο το οποίο την ίδια στιγμή καταργούν. Ότι συμφιλιώνουν την επαγγελματική με την οικογενειακή ζωή όταν επιβάλλουν δουλειά «ήλιο με ήλιο». Ότι οι αλλαγές στο χρόνο εργασίας του εργαζόμενου θα πραγματοποιούνται μόνο με την σύμφωνη γνώμη του την στιγμή που σήμερα το μόνο δικαίωμα που έχει ο εργαζόμενος είναι ο εκβιασμός «αποδέχεσαι ή απολύεσαι». Ότι προστατεύουν τους εργαζόμενους από τις απολύσεις την στιγμή που επιβάλλουν την πλήρη απελευθέρωση τους. Ότι προστατεύουν το δικαίωμα του εργαζόμενου στην απεργία την στιγμή που όταν αυτή δεν θα είναι συμβολική τότε θα θεωρείτε έγκλημα, νομιμοποιώντας παράλληλα την απεργοσπασία.

Όμως οι εργαζόμενοι έχουμε συσσωρεύσει πλούσια πείρα από τα τελευταία έντεκα χρόνια, με όλες τις αστικές κυβερνήσεις να «κόβουν και να ράβουν» στην ψήφιση σειρά αντεργατικών νόμων, υπηρετώντας τις κατευθύνσεις της Οδηγίας του 2003/88/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πλήρη διάλυση του σταθερού εργάσιμου χρόνου. Συγκεκριμένα:

Για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας έχουν ψηφιστεί 7 νόμοι από την ΝΔ, το ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. Ο νόμος που βρίσκεται σε ισχύ είναι ο 3986/2011 του ΠΑΣΟΚ, τον οποίο διατήρησαν οι επόμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Από εκεί και πέρα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πρώτη κυβέρνηση που ανέλαβε να μεταφέρει το σύνολο της Οδηγίας στο εθνικό δίκαιο με τον νόμο 4498/2017, ο οποίος φέρει τον τίτλο «Εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/88/ΕΚ» και αφορά τους νοσοκομειακούς γιατρούς.

Ο νόμος αυτός καθιερώνει τις 48 ώρες εργασίας ανά βδομάδα, με πενθήμερη εργασία, που όμως μπορούν να φθάσουν μέχρι τις 60 ώρες, δηλαδή 12 ώρες τη μέρα. Η παρέκκλιση γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού, όπως ακριβώς λέει η Οδηγία! Επίσης με τη χρήση παρέκκλισης επιτρέπεται η υπέρβαση ακόμα και των 12 ωρών εργασίας.

Με τον τρόπο αυτό, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε ένα μεγάλο παράθυρο για τη γενικευμένη εφαρμογή του συνόλου της Οδηγίας στους εργαζόμενους, εισάγοντας για πρώτη φορά στην ελληνική νομοθεσία τις παρεκκλίσεις που προβλέπει η Οδηγία για το χρόνο εργασίας.

Είναι επομένως θράσος και υποκρισία να λέει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, απευθυνόμενους στους εργαζόμενους, ότι πρέπει «να ενώσουμε τις δυνάμεις μας προκειμένου να υπερασπιστούμε το οχτάωρο, να υπερασπιστούμε τις Συλλογικές Συμβάσεις, να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην καταγραφή και την πληρωμή των υπερωριών, να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην κανονικότητα στην εργασία, να υπερασπιστούμε τις ίδιες τις ζωές μας».

Πατώντας σ’ αυτό ακριβώς το έδαφος, έρχεται τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ για να άρει τα όποια εμπόδια υπάρχουν στην εφαρμογή της διευθέτησης, να ενισχύσει το δικαίωμα της εργοδοσίας ώστε να επιβάλλει τη διευθέτηση και όποια παρέκκλιση αποφασίσει αυτή, προκειμένου να εντείνει την εκμετάλλευση των εργαζομένων για να αυξήσει τα κέρδη της.

Εξάλλου, οι «ανατροπές του αιώνα» είναι προαπαιτούμενο για την ένταξη της Ελλάδας στο ταμείο ανάκαμψης της Ε.Ε., απόδειξη ότι αυτό αποτελεί ένα νέο «σούπερ μνημόνιο», το οποίο χαιρέτισαν από κοινού η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ.

Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα της επίθεσης στην κυριακάτικη αργία: H συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ήταν αυτή που επέβαλλε το 2013 το άνοιγμα των καταστημάτων για 7 Κυριακές το χρόνο. Στην συνέχεια ήταν η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που επέκτεινε το χτύπημα στην κυριακάτικη αργία το 2017, θεσπίζοντας το άνοιγμα των καταστημάτων 32 Κυριακές το χρόνο, από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη στις «τουριστικές» περιοχές. Σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζεται να δώσει την «χαριστική βολή» με την επιβολή του ανοίγματος των καταστημάτων όλες τις Κυριακές του χρόνου.

Από κοντά βέβαια και η απαξιωμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, που δήθεν εκπροσωπεί τους εργαζομένους και που είναι πλήρως ενσωματωμένη στα εργοδοτικά και κυβερνητικά σχέδια, η οποία αναζητούσε τις θετικές πλευρές του νομοσχεδίου κάνοντας δήθεν παρεμβάσεις,  προκαλώντας την ίδια στιγμή το χλευασμό και την οργή των εργαζομένων.

Δεν είναι τυχαίο ότι η ηγεσία της ΓΣΕΕ χαρακτήρισε «γελοίες» τις μαζικές κινητοποιήσεις των συνδικάτων που προηγήθηκαν ενάντια στο νομοσχέδιο, παριστάνοντας ότι δεν ξέρει τίποτα για τον «φόνο» και ότι δεν είχε ιδέα τι ετοιμάζει η κυβέρνηση, την ώρα που μαζί της και με την εργοδοσία, πίσω από την πλάτη της εργατικής τάξης, έστηναν μηχανορραφίες σε βάρος της.

Στάθηκε απέναντι στην απεργία στις 6 Μάη, που έγινε με εκατοντάδες αποφάσεις συνδικαλιστικών οργανώσεων. Και αφού έκανε ό,τι μπορούσε για να ξεπλύνει το νομοσχέδιο, ανέλαβε την αποστολή να υπονομεύσει το ενιαίο απεργιακό μέτωπο σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, που είχε ήδη αρχίσει να συγκροτείται με αποφάσεις σωματείων για νέα απεργία.

Κάτω από την πίεση των συνδικάτων και την κατακραυγή των εργαζομένων, υποχρεώθηκε σε τακτικισμούς, με σκόπιμη κωλυσιεργία στην κήρυξη απεργίας, υπηρετώντας μέχρι τέλους τον σχεδιασμό για αποσυντονισμό και αποδιοργάνωση του κοινού απεργιακού αγώνα, αλλά και για τον εκφυλισμό του, αφού καλεί σε απεργία για να βελτιωθεί το τερατούργημα!

Τελικά, ούτε όμως ο προκλητικός εξωραϊσμός του νομοσχεδίου από την πλευρά της κυβέρνησης, ούτε το αβαντάρισμα της εργοδοσίας, ούτε οι αθλιότητες της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ κατάφεραν να πιάσουν τόπο.

Και αυτό γιατί ελπίδα σήμερα αποτελούν το ΠΑΜΕ και τα εκατοντάδες εργατικά σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που συμμετέχουν στον αγώνα και στο ενιαίο απεργιακό μέτωπο που ακυρώνει τις προσπάθειες και τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, του ΣΕΒ και της θλιβερής ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Που αγωνίζονται για να μην περάσει το νομοσχέδιο – τερατούργημα, να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι και των τριών μνημονίων που έχουν επιβάλει για λογαριασμό της μεγαλοεργοδοσίας ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ. Που διεκδικούν αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές, 7ωρο – 5ημερο – 35ωρο.

Που κυριολεκτικά έχουν κάνει την νύχτα μέρα για να φτάσει το κάλεσμα της κλιμάκωσης του αγώνα όσο πιο πλατιά γίνεται και την ίδια στιγμή να διαφωτίσουν το λαό για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, απέναντι στα ψέματα της κυβέρνησης.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να προετοιμαστούμε από σήμερα κιόλας με το δυνάμωμα της οργάνωσής μας σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, για να διεκδικήσουμε ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Και ένα είναι σίγουρο:  135 χρόνια μετά την απεργία των εργατών του Σικάγο και ακριβώς 101 χρόνια ύστερα από την νομοθέτηση του 8ωρου στη χώρα μας οι εργαζόμενοι δεν θα επιτρέψουμε στην κυβέρνηση και την εργοδοσία να μας γυρίσουν στον μεσαίωνα.

Ιδιαίτερα σήμερα που στην εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας έχουν γίνει  άλματα, που η άνοδος της παραγωγικότητας της εργασίας έχει αυξηθεί κατακόρυφα, που ο παραγόμενος πλούτος έχει φτάσει σε δυσθεώρατα ύψη, που τελικά υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας, δεν θα επιτρέψουμε να γίνουμε σκλάβοι του 21ου αιώνα για τα κέρδη των καπιταλιστών.

Για αυτό δίνουμε μαζική απάντηση:

Όλοι με τα σωματεία μας στην πανελλαδική απεργία 10 Ιούνιου με απεργιακή συγκέντρωση 10.00 π.μ. στα Προπύλαια.

Δίνουμε περαιτέρω συνέχεια με κλιμάκωση του αγώνα.

Tο αντεργατικό νομοσχέδιο-έκτρωμα να μείνει στα χαρτιά.

Συνεχίζουμε, προετοιμάζουμε την αντεπίθεση μας. Δυναμώνουμε τα σωματεία μας, παλεύουμε για μισθούς και δικαιώματα με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας.

*Ο Μιχάλης Χασιώτης είναι γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογιστών (Π.Ο.Λ.) και δημοτικός σύμβουλος Ωρωπού με την Λαϊκή Συσπείρωση