Το σωτηριολογικό μήνυμα του Σταυρού και της Ανάστασης του Κυρίου

Του Ανδρέα Κάτσενου

Από το «Η Ζωή εν Τάφω» στο «Χριστός Ανέστη». Από τον  σταυρικό θάνατο του Χριστού στο ανέσπερο φως της Ανάστασης. Από το Σταυρό, στην Σωτηρία του ανθρώπινου γένους.

Το αίμα του Χριστού γίνεται η αφετηρία για την θέωση του ανθρώπου. Την απαλλαγή του  από την τυραννία και την φυλακή του θανάτου. Ο Κύριος συνέθλιψε τα δεσμά του Άδη και δώρισε την Ζωή. Ο Χριστός ήρθε στη γη  εδώ και 20 αιώνες  και βαδίζει αργά στην οικουμένη για την σωτηρία των ανθρώπων.

Έτσι πορεύεται  δια μέσου των αιώνων η Χριστοκεντρική λειτουργική ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Η χαρμολύπη των ημερών δημιουργεί μια  ανταλλαγή συναισθημάτων που οδηγεί στην ταπείνωση αλλά και την ανάταση του ανθρώπου. Ο Χριστός είναι το κέντρο και το σημείο αναφοράς της ζωής του. Είναι αυτός που μαρτυρεί για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους. Ο Σταυρός και η Ανάσταση γίνονται οι πύλες για την αιωνιότητα.

Όμως η Ορθόδοξη ζωή δεν είναι, απλώς, μια συναισθηματική επανάληψη γεγονότων μέσα στο χρονολόγιο της εκκλησίας. Είναι η βιωματική αποδοχή της μόνης Αλήθειας που είναι ο ίδιος ο  Θεάνθρωπος. Είναι η συνεχής προσπάθεια υπέρβασης του ανθρώπου από το Εγώ στο Εμείς. Η αέναη πάλη με τον εσωτερικό κόσμο μας η καθαρότητα της καρδίας μας για να δεχτούμε το σωτηριολογικό λόγο του Χριστού.

Το Πάσχα είναι το πέρασμα από την αστοχία της αμαρτίας  στην ελευθερία, μέσω του αυτεξούσιου. Είναι το πέρασμα από το σκοτάδι στο φως. Από τον Άδη στην εν Χριστώ αληθινή Ζωή. Ο άνθρωπος δεν φοβάται πια τον θάνατο καθώς τον  «ηλευθέρωσε γαρ ο του Σωτήρος θάνατος».

Με απλά λόγια  με την σταυρική θυσία του Χριστού και την Ανάστασή Του μπορούμε να υπερβούμε την θνητότητα και την κτιστότητά μας. Αποκτά έτσι διέξοδο το υπαρξιακό κενό του ανθρώπου που δημιούργησε το προπατορικό αμάρτημα. Απαλλαγμένοι από τους δερμάτινους χιτώνες της προπατορικής αμαρτίας έχουμε τη δυνατότητα να ζήσουμε την Αλήθεια, την όντως Ζωή.

Η Ορθόδοξη πίστη, είναι βιωματική  εν Χριστώ ζωή. Πρόκειται για   μια θεολογία που δίνει απάντηση και  προοπτική  στην  υπαρξιακή αγωνία του ανθρώπου. Δίνει τη δυνατότητα συνάντησης με το Θείο και την πορεία από το κατ εικόνα στο καθ ομοίωση. Για αυτό το λόγο ο Χριστός «Κατήλθε εν τοις κατωτάτοις της γης,  συνετρίψας μοχλούς αιωνίους, κατόχους πεπεδημένων», για να  έχουμε τη δυνατότητα να αναφωνήσουμε το Μ Σάββατο: «Πάσχα ιερόν  ημίν σήμερον αναδέδεικται. Πάσχα καινόν, άγιον. Πάσχα μυστικόν. Πάσχα πανσεβάσμιον. Πάσχα Χριστός ο λυτρωτής. Πάσχα άμωμον. Πάσχα μέγα. Πάσχα των πιστών. Πάσχα το πύλας ημίν του Παραδείσου άνοιξαν. Πάσχα πάντας αγιάζον πιστούς».

Το Πάσχα, σε αυτές  τις δύσκολες μέρες που διέρχεται η ανθρωπότητα, αποτελεί μοναδική ευκαιρία εσωτερικής, ενσυνείδητης αναζήτησης, ταπείνωσης και επαναπροσδιορισμού της πορείας μας. Επαναπροσδιορισμού της ατομικής και συνολικής παρουσίας μας επί της γης, αναζητώντας το ελπιδοφόρο μήνυμα της Σταυρικής θυσίας και της ένδοξης Ανάστασης του Θεανθρώπου. Ευκαιρία μετάνοιας ώστε να  γυρίσουμε σελίδα στον εγωκεντρισμό μας και στην παθογένεια που γεννά ο υπερβάλλον ζήλος κατάκτησης της ζωής, μέσω ενός υλιστικού κόσμου, κενού από τον Χριστό,  αρχές και αξίες, που οδηγούν τον άνθρωπο στη φθορά. Καιρός να αναζητήσουμε τη δωρεά του  Αναστάντα Χριστού που οδηγεί στη λύτρωση.

Χριστός Ανέστη!!!